عبدالمجید دهقان یاد خدا - Abdolmajid Dehghan

شب بود ولی یاد خدا روشن بود… آیینه صفت، کار دلم، دیدن بود! شب بود ولی نه مثل شبهای دگر من بودم و شور عشق و احوال دگر… زان حال و هوایی که پر از پاکی بود! انگار فضای خانه افلاکی بود هرچند نگاه تو به دنبالم بود… تقدیر ندیدنت در احوالم بود… آن شب، شب دلسپردگی هایم شد! دلتنگی تو توشه ی فردایم شد… جانا چه لطیف و دلنشین خندیدی آشوبِ جهان را به دلم بخشیدی… بر صفحه وصل، خط به خط فاصله خورد! تا لحظه به لحظه گره ها بر گره خورد یاد تو و غربتت مرا سخت آزرد… تو منتظر ما و زمان ما را برد!