سایه ای بود و پناهی بود و نیست لغزشم را تکیه گاهی بود و نیست گفتنش تلخ است و دیدن تلخ تر هست، ناگه نیست گردد از نظر باورم شد این من ناباورم روی دست خویش او را می برم می برم در خاک مدفونش کنم از حساب خویش بیرونش کنم می برم او را که آورده مرا پاس ایامی که پرورده مرا گفتنش تلخ است و دیدن تلخ تر خوش به حالت خوش به حالت ای پدر نمایش کامل متن ترانه








