───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── ساعت از نیمه شب گذشته… و باز، سکوت با من حرف می زند… در این سکوتِ سرد و بی پایان یک راز مانده بینِ قلب و باران چراغِ پنجره هنوز بیدار است کسی درونِ خاطراتم گرفتار است تمامِ شهر، به خوابِ خویش فرو رفت ولی دلم، به سمتِ یک سؤال می رفت چه چیزی پشتِ این سکوت پنهان است؟ چه کسی در انتهای شب، نگران است؟ من از عبورِ سایه ها فهمیدم هنوز از این حقیقت نترسیدم اگرچه راهِ روشنی پیدا نیست همیشه پشتِ تاریکی، دنیا نیست… رازِ نیمه شب، تویی یا خاطراتم؟ صدای پایِ توست، یا صدای لَحِظاتَم؟ چرا هر بار که چشمامو می بندم تو رو در انتهای رؤیام می بینم؟ رازِ نیمه شب، بگو کجای قصه ام؟ چرا هنوز اسیرِ این صدای خسته ام؟ اگر حقیقت این سکوت، تویی بذار بدونم که هنوز، آرزوی من کیستی… یه عمر دنبالِ جوابِ سؤالام میونِ خاطراتِ رفته، تنها موندم هزار تا حرف توی سینه پنهونه که هیچ کسی از عمقِ اون نمی دونه شاید تمامِ این سکوت، یه رازه شاید هنوز یه پنجره، بازه شاید جوابِ این همه دلتنگی پیدا بشه، درست توی همین تاریکی… و من هنوز… در انتظارِ یک نشانه ام… نه از گذشته… نه از فردا… فقط می خوام بدونم… پشتِ این سکوت… چه رازی پنهانه… رازِ نیمه شب، تویی یا خاطراتم؟ صدای پایِ توست، یا صدای لَحِظاتَم؟ من از تمامِ سایه ها عبور کردم برای کشفِ این حقیقت، ورود کردم رازِ نیمه شب، هنوز ادامه داری در عمقِ قلبم، هزاران حرف داری شاید جوابِ من، همین سکوت باشه شاید طلوع، پایانِ این شب نباشه… ساعت از نیمه شب گذشته… اما بعضی رازها… با طلوعِ خورشید هم… پنهان می مونن… ───┤ ♩♬♫♪♭ ├───
