هنوز می شه به فردا دل سپرد… هنوز می شه از این شب ها گذشت! هنوزم پشت هر دیوارِ سرد یه راهی هست، یه رؤیای قشنگ یه دنیا آرزو توی دل هاست! یه دنیا قصه پشتِ چشم هاست یکی دنبالِ یک راهِ دوباره ست… یکی چشم انتظارِ یک اشاره ست ولی تا عشق، توی قلبا نفس داره! هنوز این زندگی راهی می ذاره! هنوز از پشتِ ابرا، نور می تابه هنوز فردا به روی ما می خنده بیا از نو، صدا رو تازه کنیم! درای بسته رو ، رو به فردا وا کنیم… بذار دنیا بدونه، با امید می شه از نو به خورشید رسید رو به روشنایی، رو به فردا رو به روزای خوب و آرزوها! وقتی دستای عشق همراه ماست توی قلبِ زندگی، امید پیداست! مرکز شبیه سازی ذهنِ بیگدِلی راهی از امید، برای زندگی! با تلاش و عِلم و قلبی پُر ز مهر…. می شه روشن تر ببینیم رویِ شهر از سِکته تا مسیرِ بازتَوانی! از آسیبِ مغز و رنجِ ناتَوانی از آسیبِ نُخاع و لُکنَتِ گُفتار… تا اوتیسم و صدها راهِ دشوار هر انسان، قصه ای از صبر و نوره هر قدم، آغازِ یک راهِ عبوره… برای هر خانواده، هر امید که دلش فردای روشن رو می خواد! بیا از نو، صدا رو تازه کنیم درای بسته رو ، رو به فردا وا کنیم بذار دنیا بدونه، با امید… می شه از نو به خورشید رسید رو به روشنایی، رو به فردا! رو به روزای خوب و آرزوها وقتی دستایِ عشق همراه ماست توی قلبِ زندگی، امید پیداست مرکز شبیه سازی ذهنِ بیگدِلی! راهی از امید، برای زندگی… با تلاش و عِلم و قلبی پُر ز مهر می شه روشن تر ببینیم رویِ شهر مُجتبی جان، برای هر تلاشِت! برای عشق و صبر و هم صدات از طرفِ قلبی پُر از احساس می گم ممنون، برای این همه اِخلاص… نه فقط یک اسم، نه فقط یک صدا! بلکه امیدی برای روزهای ما به احترامِ تو و راهی که ساختی برای بذر امیدی که کاشتی… رو به روشنایی، رو به فردا رو به فتحِ قله های آرزوها! تا نفس هست و امیدی در دل ماست… راهِ فردا رو به روی زندگی هاست مرکز شبیه سازی ذهن بیگدِلی! نامی آشنا در مسیرِ زندگی دکتر مُجتبی، سپاس از تلاش… بمون همیشه چراغِ امید و تلاش بیگدِلی… رو به روشنایی بیگدِلی… با امید و آگاهی!
