تن تو ظهر تابستون به یادم میاره… رنگ چشمای تو بارون و به یادم میاره… وقتی نیستی زندگیم فرقی با زندون نداره! قهر تو تلخی زندون و بیادم میاره! من نیازم تو رو هر روز دیدنه… از لبت دوست دارم شنیدنه تو بزرگی مث اون لحظه که بارون میزنه! تو همون خونی که هر لحظه تو رگهای منه تو مث خواب گل سرخی لطیفی مث خواب! من همونم که اگه بی تو باشه جون میکنه من نیازم تورو هر روز دیدنه از لبت دوست دارم شنیدنه! تو مث وسوسه شکار یک شاپرکی… تو مث شوق رها کردن یک بادبادکی… تو همیشه مث یک غصه پر از حادثه ای تو مث شادی خواب کردن یک عروسکی! تو قشنگی مث شکلای که ابرا میسازن گلای اطلسی از دیدن تو رنگ میبازن! اگه مردای تو غصه بدونن که اینجایی… برای بردن تو با اسب بالدار میتازن من نیازم تو رو هر روز دیدنه… از لبت دوست دارم شنیدنه!
