تا خط ابرویت کمان شد ، فهمیدم عشقی در کمین است… گریه و باران همزمان شد ، انگار آسمان روی زمین است این دیوانه بی نام و نشان شد ، از آن روز که با تو همنشین است… هر بار که دیدمت همان شد، سرنوشت الی الابد همین است! دریاها جوهر شود جنگل ها قلم شود خشکی‌ها ورق شود شعر برایت بنویسند کم است قوهای عاشق رقص کنان باران تند بی امان خلاصه کل این جهان برایت آواز بخوانند کم است! من در طلب دو بال پرواز ، چشمان تو آسمان ترین است… مرا به درد عشق کن گرفتار ، آن دردی که خود درمان ترین است! من تشنه و تلخ کام و تبدار ، شهد عشق تو سکنجبین است نوشیدم و از عشق تو مستم ، کارم با کرام الکاتبین است… دریاها جوهر شود جنگل ها قلم شود خشکی‌ها ورق شود شعر برایت بنویسند کم است قوهای عاشق رقص کنان باران تند بی امان خلاصه کل این جهان برایت آواز بخوانند کم است!
