دست به دست شد شخصیتم ازننه بابام بگیر تا ناظم مدرسه! کاری کرد بامن اول مسیر،این جسم اسیر روحش خسته شه! قبولی امتحانا بدون تجدید موفقیتهای بدون تشویق… فهمیدم این دنیا هیچی تش نیستو… گذاشتن سرم کلاه پشمی هر روز دعوا زیر چشم کبود! دوروبریامون همشون حسود خیلی زور زدم تو مسیر بمونم… راه های افقیمو کردن عمود به هر کی حال دادم صدمه زدن! هرجابریدنم قلمه زدم هر کی رسید فروکرد بمن ولی زخمای بازمو بخیه زدم… پله نکردم واسه بالارفتن اخه بالام هستن حتی بالامم قطع کنن،راهامم سد کنن،باهامم لج کنن! تا اخر مسیرو با پاهام بستم… بنویس دفترت خوش خط اون ادمی که اومدو پشت کرد واسه هر کسی سفره پهن نکن خط بزن اوناییکه گشنن… من اعتمادو تو خودم کشتم! حتی چشم دراورده پشتم خیلی سخته که تشخیص بدی… که کی رفیقه کی دشمن! توی رفیقامون هر چی گشتیم پیدا نکردیم یدونه مشدی یکی دوتایی بودن غممون رو خوردن بقیه سوراخ،با کلی نشدی… رفیقی که دعا کنه برسی به عرش حواست باشه دعا نده زیر فرشت! صف اول دشمنا همه اشنان واسه خوردن مالت همه ناشتان… رفاقت میکنن ترکت میشینن نصرفی واسشون ترکت میکنن… الان دیگه همه چی رو واضح میبینم! واسه هر اعتمادی پازل میچینم توی جمع حرف میزنن و ساکت میشینم سهممو از بقیه کامل میگیرم تاکه اومد به یکی شه پشتم گرم حرکتی کرد حاجی خشکم زد… شکه شدم دیدم دشمنمو… رفیقم شده همدستشو سخته دوتاکارو باهمدیگه کردن! هم مچشو بگیری همدستشو هر جنگی که میرم تلفات میدن هر جا که میرسم صلوات میدن! به حرف بابام میخواستم گوش بدم که… بیمارستان قسمت خدمات بودم وقتیکه خورده بودم بد زمین… دستمو گرفت و بلندم کرد(خودم) هر جا که نیاز به انگیزه داشتم ریشمو اب داد تا بلندتر شم(خودم)! توروزای تاریکم نور شد برام نگا میکنم میبینم خوب شد الان… حواسم جمع و باخت نمیدم هر تک به تکی رو پاس نمیدم پشیمون نیستم اشتباهو عشق است اگه نور کمه بزن شیشه هارو بکشن… اشتباه کاری کرد قویتر بشم! واسه همینه که الان میزنم بشکن هرکی که هر جایی بمن خندید… قول میدم یروزی گریه اش و ببینم… ببخشید کل ترک منفی شد حالم خوب نیست میخوام امشبو بشینم!
