حالا که دوری ازم منو دور بندا ولش! به تنم کارد بزنی استرسه قالبه حسش! منو از دور میبینی… اینطوری نگاتو ندزد من ازت طلب دارم! پس بده روح منو من اصن بزرگ شدم… با دردو با استرس اونی که میخواستمش اونم دیگه نی حسی بش… یکی بگه چرا اصن! تنم به تنش خورد یرو اونم برمیگرده! منم شده چپم پر… همه چی روال بود تا چشام به چشاش خوردش! هرکیم دیده منو روحمو با خودش برده همچی روال بود تا گرفت تصمیمو احساس هرچیم که سمت ماس! یا استرسه یا اسپاسم… لحظه لحظه تو تنم! میشه اسپاسم احساس لرزه لرزه بدنم…. میگیره تیک چه حساس! صدای فریاد و ساز فابریکی نرماله اینجا تو نباشی چرا باز… بخونم عاشقانه ها! میکشم فریاد میوفتم یادت هربار این موج غم… میزنه بم شلاق شلاق! اینجا درا و پنجره هاش بیخودی بسته میشن حس خوف و خفگی… مدام دست میده به من اون بیرون سرده ولی… این داخل خوده جهنمه توام اگه یکم بمونی! عادت میکنی به این غمه…
