شاهین مهاجری ۵۵ ساله شد؛ نابغه غریب موسیقی ایران | جزئیات
به گزارش خبرگزاری ریتم؛ شاهین مهاجری امروز وارد پنجاه و پنجمین سال از زندگی خود می‌شود. او پژوهشگری برجسته و آهنگسازی پیشرو در موسیقی ایران است که با وجود کسب افتخارات متعدد در حوزه تألیف و تصنیف، حتی در میان اهالی موسیقی نیز آن‌طور که باید شناخته شده نیست. این انزوا و گمنامی نسبی ریشه در دو عامل اصلی دارد: نخست، بی‌میلی مفرط او به شهرت‌طلبی، تبلیغات و گرایش شدید به خلوت‌گزینی که اصالت منش استادش، ناصر فرهنگ‌فر را تداعی می‌کند. دوم، نگاه پیشرو و آوانگارد او در آهنگسازی و مقاله‌نویسی است که درک آثارش را نیازمند پس‌زمینه‌ای کاملاً تخصصی می‌سازد.
نگارش مقالات تخصصی و تمرکز بر موسیقی میکروتونال
بخش عمده مقالات علمی شاهین مهاجری در مجله تخصصی «گفتگوی هارمونیک» به انتشار رسیده است. این نوشتارها از نظر عمق تحلیلی و موضوعات پرداخته‌شده، اختلاف فاحشی با جریان‌های رایج مقاله‌نویسی در موسیقی ایران دارند؛ تا جایی که فهم و دریافت دقیق آن‌ها از توان بخش بزرگی از جامعه عمومی موسیقی خارج است.
در عرصه آهنگسازی نیز تمرکز اصلی او بر «موسیقی میکروتونال» (ریزپرده‌ای) قرار دارد؛ آثاری پیچیده که شنونده‌ای اهل فن و دارای گوش تربیت‌شده را می‌طلبد. با این حال، در میان آثار متعدد او، قطعاتی که برای عموم مردم و موسیقیدانان قابل فهم و ملموس باشد نیز کم نیست.
نوآوری در تنبک‌نوازی و الهام از کیهان و طبیعت
یکی از درخشان‌ترین فصول کارنامه هنری شاهین مهاجری، تصنیف قطعات متعدد برای تنبک در کوک‌های مختلف است. این دستاوردها تا به امروز، جدی‌ترین و اصولی‌ترین قطعات مکتوب برای «تنبک‌های قابل کوکِ» ابداعیِ دکتر حسین عمومی به شمار می‌روند. تلاش مستمر او در این مسیر، حرکتی ستودنی و جریان‌ساز است که افق‌های جدیدی را پیش‌روی هنر تنبک‌نوازی ایران می‌گشاید.
جهان‌بینی چندبعدی مهاجری که حاصل علایق علمی و تحصیلات اوست، در آثارش نیز بازتاب یافته است. او قطعات متعددی را با الهام از کانی‌های مختلف، سیارات و ستارگان خلق کرده است. در کنار این نگاه نوآورانه، آثار ارزشمندی با درون‌مایه‌های ملی و میهنی و همچنین قطعاتی به پاسداشت دوستان هنرمندش در کارنامه او به چشم می‌خورد که نشان از مهر و عشق بی‌دریغ او به میهن و اهل هنر دارد.
ویژگی‌های اخلاقی و لزوم شناخت بیشتر نسل جوان
نزدیکان و هم‌دورانان شاهین مهاجری، او را به فروتنی، وارستگی و مهربانی بی‌ریا می‌شناسند؛ صفاتی که از او شخصیتی خوش‌نام و نیک‌محضر در میان اهالی فرهنگ ساخته است.
مایه تأسف است که جامعه موسیقی ایران هنوز بستر و بنیه لازم برای معرفی و شناخت شایسته این پدیده هنری و انسانی را فراهم نکرده است. امید می‌رود در آینده‌ای نزدیک، شرایط برای آشنایی عمیق‌تر نسل جوان و علاقه‌مندان جدی موسیقی با اندیشه و آثار این هنرمند یگانه هموار شود.
