اجرای تاریخی بیژن مرتضوی در جام جهانی ۲۰۲۶ | جزئیات
به گزارش خبرگزاری ریتم؛ تیم ملی فوتبال اسپانیا با تک گل فران تورس در وقت‌های اضافی موفق شد آرژانتین، مدافع عنوان قهرمانی را شکست دهد و برای دومین بار جام قهرمانی جهان را بالای سر ببرد. اما فراتر از مستطیل سبز، این فینال تاریخی به دلیل برنامه‌های موسیقایی بی‌سابقه‌اش در بین دو نیمه، برای همیشه در یادها خواهد ماند؛ جایی که هنرنمایی یک ستاره ایرانی شگفتی‌ساز شد.
در این بخش از برنامه، بیژن مرتضوی، نوازنده، آهنگساز و خواننده سرشناس ایرانی مقیم لس‌آنجلس، با ویلن سفید و معروف خود روی صحنه آمد. او در کنار ارکستر فیلارمونیک نیویورک به رهبری گوستاوو دودامل، یکی از برجسته‌ترین رهبران ارکستر جهان، به عنوان کنسرت‌مایستر (نوازنده نخست ویلن) به اجرای برنامه در همراهی با مدونا پرداخت.
اجرای جنجالی مدونا با شاهکار راک اند رول
مدونا که در میان تشویق بی‌امان تماشاگران و در کنار رونالدو و رونالدینیو وارد زمین شده بود، قطعه معروف Seven Nation Army را اجرا کرد. این اثر مشهور جهانی متعلق به گروه راک آمریکایی The White Stripes متشکل از جک وایت (خواننده، گیتاریست و ترانه‌سرا) و مگ وایت (درامز) است.
این آهنگ که نخستین قطعه از آلبوم Elephant در سال ۲۰۰۳ بود، در سال ۲۰۰۴ جایزه گرمی «بهترین ترانه راک» را از آن خود کرد. نت‌های مکرر، یکنواخت و ضرب‌های محکم درامز این اثر، آن را در جام جهانی ۲۰۰۶ به یک پدیده جهانی تبدیل کرد؛ به طوری که هواداران تیم‌های مختلف از جمله بلژیک و ایتالیا همواره با خط بیس معروف آن همخوانی می‌کنند.
واکنش بیژن مرتضوی به این دستاورد بزرگ هنری
بیژن مرتضوی پیش از این در پاسخ به شایعاتی درباره تک‌نوازی در این رویداد بزرگ، حضور در چنین جایگاهی را افتخاری بزرگ دانسته بود. او خوشحالی خود را از پذیرش مسئولیت کنسرت‌مایستری ابراز کرد و این حضور را «یکی از مهم‌ترین دستاوردهای دوران فعالیت هنری‌اش» نامید.
مرتضوی در توضیح مسئولیت حساس کنسرت‌مایستر در یک ارکستر بزرگ گفت:
در ارکسترهای کلاسیک جهان، نوازندگان به گروه‌های مختلف مانند ویلن اول، ویلن دوم، ویولا، ویلنسل، کنترباس و سازهای بادی تقسیم می‌شوند. کنسرت‌مایستر، نوازنده ویلن اول است که سمت چپ رهبر ارکستر می‌نشیند. او نقش ارتباطی بسیار مهمی میان رهبر و اعضای ارکستر دارد. هرگونه تغییر، توضیح یا تصمیم هنری ابتدا میان رهبر ارکستر و کنسرت‌مایستر مطرح می‌شود و سپس او این موارد را به دیگر نوازندگان منتقل می‌کند تا هماهنگی کامل در اجرا شکل بگیرد.
شبیه‌سازی تشویق وایکینگی توسط ارکستر فیلارمونیک
در بخش دیگری از این اجرای شگفت‌انگیز، نوازندگان ارکستر فیلارمونیک نیویورک به رهبری گوستاوو دودامل، به تقلید از تشویق معروف وایکینگی هواداران نروژ، حرکت نمادین ROW, ROW (پاروزنی) را اجرا کردند. نروژی‌ها که پس از ۲۸ سال غیبت، بازگشتی رویایی به جام جهانی داشتند، با این شیوه تشویق توجه جهانیان را به خود جلب کردند.
این حرکت نمادین که ریشه در فرهنگ و تاریخ اسکاندیناوی دارد، حتی به پارلمان نروژ نیز راه یافت. نمایندگان این کشور به رهبری مسعود قره‌خانی، رئیس ایرانی‌تبار پارلمان نروژ، در حمایت از تیم ملی خود در صحن علنی مجلس این تشویق را اجرا کردند. در آن برنامه، قره‌خانی با چکش ریاست ضرب گرفت و نمایندگان با حرکت هماهنگ دست‌ها کلمه ROW (پارو) را تکرار کردند.
موج هیجان نروژی‌ها از بوستون تا نیویورک
تیم ملی نروژ در نخستین بازی خود در ورزشگاه بوستون ماساچوست مقابل عراق به پیروزی ۴ بر ۱ دست یافت. این برد درخشان موجی از شادی را در نروژ ایجاد کرد و ویدیوهای پاروزنی هواداران در خیابان‌های ماساچوست، فضاهای عمومی، پله‌برقی‌ها و حتی میدان تایمز نیویورک به سرعت در شبکه‌های اجتماعی وایرال شد.
این حرکت پرانرژی و دیوانه‌وار، سرانجام در فینال جام جهانی ۲۰۲۶ در ورزشگاه نیویورک نیوجرسی، توسط نوازندگان ارکستر فیلارمونیک نیویورک به کنسرت‌مایستری بیژن مرتضوی بازسازی شد. این شیوه تشویق به یکی از نمادهای ماندگار جام جهانی تبدیل شد؛ جایی که همه رو به یک جهت نشسته و هماهنگ می‌خواندند:
پارو بزن، پارو بزن و قایقت را پیش بران (Row, Row, Row your boat)… قایقی روی دریاچه‌ای آرام یا یک قایق تاریخی یا حتی یک کشتی وایکینگی!…
