───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── صدا آتیشه، آتیشی که می‌سوزونه هر عکسی و وامی‌شه. داره زیر این فشاره، کمرم خم‌تا می‌شه. تو هم لباس‌هاتو درمیاری هرجا تا می‌شه. عشق چیه؟ هست کی تعهد حالیشه؟ وقتی تا دلم رو می‌بازم، زود می‌شم بازیچه. حالیتِه؟ برو، من نمی‌شم پاپ‌پیچت. وقتی هرکی می‌ریزه برات، می‌تونه ساقی‌شه. که من دلم نخ‌کش دسته‌ست، سر نخ من چون یادت می‌افتم هنوز بچه، بعد نخ هفتم. قلقت، دست‌هام هم افتاد. ولی نگاه الان دست منه، قلب مردم، من بازی نمی‌کنم. این بازی سوخته، وقتی دلم رو کندم ولی چشام بهت دوخت. هی سوخت و هی سوخت، غیرتم با کارات سوختش. خودش واسه خودش می‌برید، خودش می‌دوختش. از من بکش بیرون، برو، من واسه تو نفی ندارم. این‌قدر سرت مردم و زنده شدم، دیگه مرگم ترسی ندارم. از من بکش بیرون، برو، من دیگه باهات حرفی ندارم. تو خیلی سرد و بی‌روحی، من علاقه به آدم برفی ندارم. از من بکش بیرون، برو، من واسه تو نفی ندارم. این‌قدر سرت مردم و زنده شدم، دیگه مرگم ترسی ندارم. از من بکش بیرون، برو، من دیگه باهات حرفی ندارم. تو خیلی سرد و بی‌روحی، من علاقه به آدم برفی ندارم. یه کاری بام کردی، ندارم یه خواب راحت. این‌همه آدم عوضی، بگو چرا با من؟ بگو چرا نامرد؟ می‌کنم چک و پی‌و تو رو قرص. نبود دلم چرکه ولی بودش بهت قرص. اگه بگم بوده بهشونو می‌گم آو کورس. ولی چقدر خر شدی راحت، باب قرص. هرچی گفتم حواست باشه بهشون و تو دادی. آتو دادی چون بود پلن باگو پارتی. خوابیدی بغل یه مشت بچه‌لاشی. استوری می‌ذاری، خوابش می‌بره با گن‌کی. گفتم شرف داره اگه کنی زندگی تو ساده. ولی ترجیح دادی بکنی تو ثابت. دچار شک و تردیداور مثل من، وقتی جلو دوست‌هات دلت می‌شد پاره. من زمین و زمان رو برات می‌کردم بهشت. همونم که خیانت کردی ولی برات نوشت. همون که خانواده‌تو، رفیق‌هاتو ترجیح دادی بهش. ولی نکرد ولت چون نیومد دلش. از من بکش بیرون، برو، من واسه تو نفی ندارم. این‌قدر سرت مردم و زنده شدم، دیگه از مردن ترسی ندارم. از من بکش بیرون، برو، من دیگه باهات حرفی ندارم. تو خیلی سرد و بی‌روحی، من علاقه به آدم برفیم ندارم. از من بکش بیرون، برو، من واسه تو نفی ندارم. این‌قدر سرت مردم و زنده شدم، دیگه از مردن ترسی ندارم. از من بکش بیرون، برو، من دیگه باهات حرفی ندارم. تو خیلی سرد و بی‌روحی، من علاقه به آدم برفیم ندارم. ───┤ ♩♬♫♪♭ ├───
