منو ببخش… ولی میری، برو، درو ببند، درو ببند! منو ببخش… خودومو ، گفتم بیا یکم منو بفهم، گفتم منو بفهم! منو ببخش… ولی میری، برو، درو ببند، درو ببند! منو ببخش… گفتم بیا یکم منو بفهم، گفتم منو بفهم! منو ببخش، اگر نداره نمک، دستی که تن زخمیتو می‌کشه یدک، اداما رو بعد رفتارات میکنم الک، نداری شعور، رو نداری پدک! من خواب ندارم جدیدا، دو سه شبه دلگرم، این طرفا پیدات نشه، که فحش ننه بهت میدم! الان هرکی اگه میاد دورت، خزه، ببین من یه سایکو، اگه سر میره حوصلت بکی! هر کاری کردم برات که بدرخشی، کارایی می‌کنی که لول من نیست، اون می‌خواست بره، بدنشو بده به هرکی، تهش برگرده و بگه ببخشید! من خوبی نمی‌کنم واسه بهشت فرضی، رو پیشونی سرنوشتم یکی نوشته غمگین، وضعیت کدره، بد، خیت، لیاقتشو باید هر روز بره بفهمی! بخشیدمت، هرجا شدی بدتر، بچه دو هزاریا، هر دفعه بهت گیر می‌دادم، صد دفعه که کجایی‌ها! کشیدم دوتا وی‌اف که تموم شدن دوپامینام، تخمی می‌شم صبح‌ها بیدار! دل منو خون کردی رو جنس، موندم دیوونه، همین که الان خونسردی، خونه، ولی کارات رو پوستم می‌مونه! بدتر شدی، نه؟ مثل قلبم شدی، خط! بهت نمی‌گم برگرد، ساری مصرف شدی، احمق شدی! ولی میری، برو، درو ببند، درو ببند! منو ببخش… گفتم بیا یکم منو بفهم، گفتم منو بفهم!
