دختران آفتاب و دختران آسمان! هم به وقتش محکمیم و هم به وقتش مهربان! بر سر ما می درخشد تاجی از نور حیا قلب پُر احساسمان از بند پوچی ها رها… پُر خروش و پُر نشاط و با شکوه و با وقار… شاد بر اسب سفید دانش و ایمان، سوار بی تعلق، چون فرشته، بالِ آرامش به دوش! پُر شکوه و پُر خروش و سختکوش و ساده پوش دخترانِ سرزمین باوریم وارثان نور و مهر مادریم! کوه غیرت، زینبی های زمان… در دل میدان، بناتُ الحیدریم در شکوه و شور و بیداری سریم جلوه هایی از وقار کوثریم! در سپاه نور تا صبح ظهور… یاور «مهدی»، بناتُ الحیدریم… در دل میدان عقل و صبر، سرداریم ما شهرزادِ قصه های عشق و ایثاریم ما! جلوه ما نور ما، زیبایی ما هوش ما مثل «زینب»، پرچمی از کربلا بر دوش ما… با «علی» همراه بودن، ارث ما از مادر است این خروش زینبی، رسمِ بناتُ الحیدر است با شهیدان وعده ما، با خدا پیمانمان! راه ما آبادی و آزادیِ ایرانمان دخترانِ سرزمین باوریم… وارثان نور و مهر مادریم! کوه غیرت، زینبی های زمان در دل میدان، بناتُ الحیدریم… در شکوه و شور و بیداری سریم جلوه هایی از وقار کوثریم… در سپاه نور تا صبح ظهور یاور «مهدی»، بناتُ الحیدریم!
