دنیام یه قبرستونه که دفن شده توش امیدام… چشمای جغد شب کور شد از وقتی که دور شدیم ما! این خونه رو بی تو من سرد و بی روح نمیخوام بیا آخرین بوسه ی آخرین روز دیدار بیا که تنها رفیق من همین تنهاییه… بیا که معلوم نی نفس میکشم فردا دیگه بیا که شهرمون، شهر جنگ و رگباره! بیا که عمری نمونده واسه این سیاره چه راحت آرزوهامونو سپردیم به باد چه راحت پر شد از ناامیدی امید ما! چی شد که ما تو راه رویامون اسیر شدیم چقدر زود شکستیم چه زود پیر شدیم… دنیام یه قبرستونه که دفن شده توش امیدام… چشمای جغد شب کور شد از وقتی که دور شدیم ما! این خونه رو بی تو من سرد و بی روح نمیخوام بیا آخرین بوسه ی آخرین روز دیدار!
