نميدونم اصن مودم چيه… يكى بايد پيدا بشه منو خوبم كنه! حتى واسه يه بيرون زدن ساده از خونه بتونه منو مجبورم كنه… بهم ميگى صبر و تحملت چقد كمه! نبودنت آره كمبودم شده يكى فقط عين تو ميتونست منو ازين حال بد دورم كنه… من سخت ميگيره دلم برى ميشينه اشك توى چشم! چه حيف شده تقدير دلم كه نتونم تورو تغييرت بدم… چه حيف چه حيف بگو چرا با من غريبه شدى واسم هيچكى شبيه تو نيس چشاتو نور شبام كن برفاى رو دلم از آتيش تو تنت… قطره قطره آب شد… آخه عزيزم تا تورو ديدم! گره هام به دست تو وا شد… روزا همه شبيه همن همش سر كار خونه انگار يه بن بسته تومه ديگه جولومو نميبينم… مثه قدم زدناى تك و تنهايى تو مه يعنى ميشه يه بار ديگه! شمارمو بگيريو بهم زنگ بزنى… بى بهونه بى چک و چونه معلومه جات وسط قلب منى!
