میلرزم و چیزی نمیگم شهرم شبهای سرد داره… من به کمک نیاز دارم تنهای خیلی درد داره گذشته امُ ازم گرفتی اینده امُ از دست دادم به تو نمی‌رسید زورم پس خودم شکست دادم! چیزی برام نمونده اما با بسته های قرص خوبم دلواپسم نباش دنیا از حال من نپرسم خوبم از لحظه های خیس بارون از کوچه از شب… از خیابون از تک تک خاطر هامون پناه بردم به مسکن… از فاصله از بغض از غم از روزهای تاریک و مبهم از ساعتم از فرصت کم پناه بردم به مسکن! من اینقدر تو شهر گشتم کم مونده سر گیجه بگیرم هواش برام خفه کننده است یک عمره که خونه نمیرم… گفتی خداحافظ و حالا من گریه های پشت شیشه روزی هزار بار میمیرم روزی سه بار اروم میشم چیزی برای نمونده اما با بسته های قرص خوبم! دلواپسم نباش دنیا از حال من نپرس خوبم… از لحظه های خیس بارون از کوچه از شب از خیابون از تک تک خاطره هامون پناه بردم به مسکن از فاصله از بغض از غم از روزهای تاریک و مبهم… از ساعتم از فرصت کم پناه بردم به مسکن!
