آتش جاری در رگان من… میتابد نور از کران من! که من صدای بیداد سیاوشم… من مهد گردی چو آرشم دیار جاودانگی ایرانم من! یگانه رابه بندگی ایرانم من شکسته در دیار من حصارهای بردگی… دیار جاودانگی ایرانم من! یگانه رابه بندگی ایرانم من شکسته در دیار من حصارهای بردگی… درفش کاویان من به دشت جان من بود نشان من به خاک پارس چون رسی صف یلان بسی دگر نشان من! سرای آریاییم همه رهاییم من ایرانم وتا جهان جهان بود آسمون بود میمانم! تا جهان جهان بود آسمان بود میمانم دیار جاودانگی ایرانم من… یگانه رابه بندگی ایرانم من شکسته در دیار من حصارهای بردگی… دیار جاودانگی ایرانم من یگانه رابه بندگی ایرانم من شکسته در دیار من حصارهای بردگی!
