صائب بی رحم - Saeb

دلی که می‌کشی از آن عذاب ، بی‌رحم است… قبول می‌کنم او بی‌حساب بی‌رحم است خودت از آن دمِ اوّل سؤال کردی: هست! دلت چگونه؟ ـ و دادم جواب: بی‌رحم است تو کنجِ خانه نشستی که اعتراض کنی… به دختری که در این اعتصاب بی‌رحم است تو تشنه سمت دلم آمدی؟ نمی‌دانی که شاهزاده‌ی زیبای آب بی‌رحم است؟ وَ گونه‌های تو سرخند و سوخته گفتی! که در ولایتتان آفتاب بی‌رحم است… من این خدای تو را دیده‌ام؛ دعایت را از او نخواه کند مستجاب، بی‌رحم است… تو کنجِ خانه نشستی که اعتراض کنی به دختری که در این اعتصاب بی‌رحم است!