جز تو کسی نمیتونست… کسی نمیدونست! که نقطه ضعف من اشکامه… گریه همیشه بی وقته برای من سخته! وقتی که یه دریا توو چشمامه… بغض بین گلوت میشه سکوت ولی راهی نداری… بعد تووی سرت میپیچه حرفای تکراری… بعد تا اخر دنیاتو! این تنهایی میگیره بعد تازه میفهمی واسه برگشتن دیگه دیره جایی که رفتن سخته گاهی مردن آسونه… بعضیا وقتی میرن! قلبشون جا میمونه… این غروری که زیر دست و پاس سنگر اخرم بود… آخرین زخمو خوردم از اونکه آخرین باورم بود… من دیگه سردم ازهمه دنیا! واسه من دیگه دیره خوبیه کوه یخ فقط اینه… روو به دریا میمیره!
