جوونی کجا بود ؟ ندیدیم اصن! نیومده روزی که فصل منه… جنون و جدایی و جنگ و جدل اینا همشون حال نسل منه! نرسیدیم هر چی دوییدیم همش… که تو آینه یه جسم بی ذوقه باید به منو تو بگن نسل تولد بی جا و بی موقع جوونی رفت حال خوش نرسید آرزو گم شد لای موی سفید! جوونی رفت پای حرف دروغ ما چه تنهاییم توی شهر شلوغ چقدر فرصته زندگی مونده… بخوام به همه آرزوم برسم! به اون که کم آورد نجنگید و رفت به اون قصه ی نا تموم برشم چقدر فرصت زندگی مونده بتونم تو شهرم نفس بکشم… توو کوچه ببینم یه مردم شاد! که خستگیاشون نیاد به چشم جوونی رفت حال خوش نرسید آرزو گم شد لای موی سفید جوونی رفت پای حرف دروغ… ما چه تنهاییم توی شهر شلوغ!
