رفت انکه باید می ماند رفت… هست خاطرش در قلب من هست! ترس ترس از دست دادنش بود که رفت و از دست دادمش زود… بی من اگر بازم توان خنده داری خوبی اگر با دیگری غصه نداری… تنهای تنها مانده ام با زخم کاری که از تو جا مانده برایم یادگاری! یارم کجایی کجایی کجایی برای دل دوایی دوایی دوایی… از همه عالم سوایی چه حیف که بی وفایی! یادت به خیر ارزو شد برایم عشق تو یادت به خیر خاطراتت باز در من زنده شد عادت شدی روزی درون قلب من… از تو چندین خاطره شد سهم من عاشق نبودی عشق بی پایان من! حتی نمی ایی دگر در خواب من یارم کجایی کجایی کجایی… برای دل دوایی دوایی دوایی… از همه عالم سوایی چه حیف که بی وفایی!
