همیشه حواسم بهت بوده نکردم زیره بارون دستاتو ولش نیازم داشته بودم پهلوش هرجا که دلش لرزید گفتم بهش پشتتم میسازم از یه جهنم بهشت حواسه تو نیست به دلی که یک ثانیه از تو دور نیست با این حال بازم دلم هواتو داره کم نمیزاره آخه تو چشات داری انگار یه ستاره منو ول نکنی تو تنهاییام تا هنوز دور نشدی برگرد بیا الان که نیازمی برگرد خونه نزار بیشتر شه مشته رو دیوارا دله من قبل تو با کسی حرفی نداشت حتی از رفتنه هیچکسی ترسی نداشت دلواپسم واسه رفتنه آدمی که بود و نبوده منم واسش فرقی نداشت از تاریکیه شب کجا برم زخم شب رسید به استخونم میدونم حالم همینه وقتی بی تو؛ تو این خونم نیستی مثله یه فانوسم که بی چراغم میخواستی بری دلم طاقت نداشت بغض گلومو بستو این فرصت نزاشت که بگم تو همونی ای که از دنیا طلب دارم محاله من از داشتنه تو دست بردارم منو ول نکنی تو تنهاییام تا هنوز دور نشدی برگرد بیا الان که نیازمی برگرد خونه نزار بیشتر شه مشته رو دیوارا دله من قبل تو با کسی حرفی نداشت حتی از رفتنه هیچکسی ترسی نداشت دلواپسم واسه رفتنه آدمی که بود و نبوده منم واسش فرقی نداشت
