دنیا پر از نامردیه هر جا میری یه دردیه… چقدر دلا سنگی شدن اسیر دلتنگی شدن! هیچکی نداره حوصله همش میگیریم فاصله… برادرا غریب شدن به فکر صد فریب شدن! نه دوستی موند نه بخشش نه خوبی موند نه ارزش معرفت و صفا رفت مهربونی و وفا رفت… تنهای تنها موندیم با درد و غم جا موندیم… کسی نموند یاورمون شکست شده باورمون! کاشکی همش دروغ باشه سفره عید شلوغ باشه آرزومه دیر نباشه تو دستامون تیر نباشه! کفتار فریبمون نده فاصله بینمون نده… میشه باز باهم باشیم یا دوباره آدم باشیم… کاشکی میشد دور بزنیم به بچگی سر بزنیم غلط هارو خط بزنیم قشنگی ها جاش بزاریم!
