کنسرت فقط برای پولدارها! چرا موسیقی ایران به بن‌بست رسید؟ | جزئیات
به گزارش خبرگزاری ریتم؛ غلام علمشاهی در ابتدای سخنان خود به بررسی تأثیر بحران‌ها بر بدنه هنر پرداخت. او معتقد است موسیقی به عنوان «خوراک روح» در زمان آشفتگی‌های اجتماعی و اقتصادی، نخستین حوزه‌ای است که از سبد خرید مردم حذف می‌شود. به گفته او، وقتی دغدغه‌های معیشتی اوج می‌گیرد، موسیقی به رتبه‌های بعدی نیازهای جامعه منتقل شده و این صنعت با رکودی جدی مواجه می‌گردد.
چالش‌های اقتصادی و توقف فعالیت‌های هنری
مدیر انتشارات آوای نکیسا با اشاره به وقایع ماه‌های اخیر خاطرنشان کرد: «پس از اتفاقات دی‌ماه، وضعیت موسیقی کاملاً به هم ریخته است و هنوز شرایط به حالت عادی بازنگشته است.» وی افزود که تلاقی این بحران‌ها با ماه‌های محرم و صفر، عملاً باعث تعطیلی طولانی‌مدت فعالیت‌ها شده و خسارت‌های سنگینی به شرکت‌های تهیه‌کننده و عوامل اجرایی وارد کرده است.
علمشاهی به هزینه‌های سرسام‌آور اجاره سالن، صدابرداری و نور اشاره کرد و گفت که بسیاری از فعالان این حوزه اکنون با مشکلات معیشتی و تعدیل نیرو دست‌وپنج نرم می‌کنند. این در حالی است که استقبال از کنسرت‌های خوانندگانی همچون معین و شادمهر در ترکیه نشان می‌دهد که مخاطب همچنان تشنه موسیقی است، اما شرایط داخلی مانع از رونق این صنعت شده است.
هزینه‌های سرسام‌آور تولید قطعات موسیقی
یکی از بخش‌های مهم این گفتگو، بررسی هزینه‌های تولید در سال ۱۴۰۵ است. علمشاهی با مقایسه شرایط فعلی با سال‌های گذشته اعلام کرد: «امروز تولید یک قطعه معمولی موسیقی حدود ۱۰۰ میلیون تومان هزینه دارد، در حالی که همین اثر دو یا سه سال پیش با ۳۰ تا ۵۰ میلیون تومان تولید می‌شد.»
وی تأکید کرد که برای دیده شدن یک اثر، هنرمند باید مبلغی معادل هزینه تولید را صرف تبلیغات در فضای مجازی و ساخت تیزر کند. به گفته او، در بازار امروز، انتشار قطعه بیشتر از آنکه منبع درآمد باشد، ابزاری برای برندسازی و حفظ حضور هنرمند در رقابت است تا بتواند در نهایت از طریق کنسرت به درآمدزایی برسد.
نسل Z و تغییر ذائقه موسیقی در ایران
علمشاهی به تغییر ترکیب مخاطبان نیز اشاره کرد و گفت: «امروز بخش قابل توجهی از مخاطبان را نوجوانان و نسل Z تشکیل می‌دهند که بیشتر به سبک‌هایی مانند رپ گرایش دارند.» این تغییر ذائقه باعث شده تا تولیدکنندگان نیز به سمت همکاری با چهره‌های برند و تاثیرگذار در این سبک‌ها حرکت کنند که خود باعث افزایش دستمزدها شده است.
ضرورت رعایت کپی‌رایت و حمایت‌های دولتی
مدیر آوای نکیسا در پایان، نبود قانون کپی‌رایت را بزرگترین ضربه به اقتصاد موسیقی دانست. او معتقد است اگر دولت از حقوق مؤلفان حمایت کند و هزینه اجاره سالن‌های دولتی مانند برج میلاد و وزارت کشور کاهش یابد، قیمت بلیت‌ها متعادل شده و خانواده‌ها دوباره با سالن‌های کنسرت آشتی خواهند کرد. او تأکید کرد: «موسیقی می‌تواند در بازیابی روحیه خسته جامعه نقش مهمی ایفا کند، به شرطی که چرخه اقتصادی آن دوباره به حرکت درآید.»
