مراسم یادبود علیرضا ایزدی؛ وداع با آخرین بازمانده نسل طلایی ارکستر گل‌ها | جزئیات
به گزارش خبرگزاری ریتم؛ موزه موسیقی ایران در عصر نوزدهمین روز از تیرماه، میزبان جمعی از اهالی هنر بود که برای پاسداشت هشت دهه فعالیت هنری علیرضا ایزدی گرد هم آمده بودند. این مراسم با حضور افلیا پرتو (همسر ایشان و هنرمند پیشکسوت)، فرزندان و دوستان نزدیک وی در فضایی آکنده از موسیقی و احترام برگزار شد.
روایتی متفاوت از یک سوگ هنری
در ابتدای این مراسم، حمیدرضا نوربخش، مدیرعامل خانه موسیقی ایران، ضمن تسلیت به خانواده ایزدی و افلیا پرتو، از جایگاه ارزشمند این بانوی هنرمند به عنوان معلمی فرهیخته یاد کرد. نوربخش با اشاره به تاخیر چند روزه در برگزاری مراسم به دلیل محدودیت‌های ترافیکی هفته گذشته، بر یک نکته مهم تاکید کرد.
او اظهار داشت: خواست خانواده، به‌ویژه خانم افلیا پرتو، این بود که مراسم به شکل متداول مجالس ختم برگزار نشود، بلکه در فضایی فرهنگی و موسیقایی و در موزه موسیقی ایران میزبان دوستان و علاقه‌مندان باشد تا در کنار یکدیگر یاد و خاطره این هنرمند گرامی داشته شود. نوربخش همچنین از همکاری صمیمانه مدیریت و کارکنان موزه موسیقی در برپایی این محفل قدردانی کرد.
علیرضا ایزدی؛ ستون تاریخی ارکسترهای نوین ایران
پس از تکنوازی ویولنسل توسط بیتا قاسمی، رضا موسوی‌زاده به روی صحنه آمد تا از جایگاه تاریخی ایزدی سخن بگوید. او تاکید کرد که علیرضا ایزدی بی‌تردید یکی از ارکان تاریخی ارکسترهای نوین ایران به شمار می‌رود. موسوی‌زاده با اشاره به صمیمیت جاری در زندگی این زوج هنری گفت: هر زمان وارد این خانه می‌شدم، بیش از هر چیز بوی عشق را احساس می‌کردم؛ عشقی که در زندگی شخصی و هنری آنان جاری بود.
وی در ادامه به نقش موثر ایزدی در تثبیت ساز ویولنسل در ایران اشاره کرد و افزود: انتخاب و تسلط بر ساز ویولنسل، آن هم در دوره‌ای که این ساز در ایران چندان شناخته‌شده نبود، تنها با عشق و تعهد ممکن بود. ایزدی راه را برای نسل‌های بعد هموار کرد و با وجود همکاری با بزرگانی چون روح‌الله خالقی و جواد معروفی، همواره با فروتنی و مهربانی از آن دوران یاد می‌کرد.
از شاگردی صبا تا تدریس به هنرجویان نابینا
هاتف شرار، پژوهشگر موسیقی، بخش دیگری از ابعاد زندگی این هنرمند را واکاوی کرد. او ایزدی را متولد ۱۳۱۶ و از شاگردان ابوالحسن صبا و محمود ذوالفنون معرفی کرد که به پیشنهاد خادم‌میثاق، ویولنسل را برگزید. شرار گفت: علیرضا ایزدی از آخرین بازماندگان نسل طلایی ارکستر گل‌ها بود که توانست فواصل موسیقی ایرانی را با ظرافت روی ساز ویولنسل اجرا کند.
وی همچنین به فعالیت‌های انسانی و آموزشی ایزدی اشاره کرد و یادآور شد: «هنگامی که هنرستان موسیقی نابینایان بنیان گذاشته شد، علیرضا ایزدی از جمله معلمانی بود که با ایثار به آموزش علمی موسیقی به هنرجویان نابینا پرداخت و نسل بزرگی از هنرمندان از تلاش‌های او بهره‌مند شدند.» در ادامه این بخش، آنیتا هراتی با تکنوازی قانون، فضایی معنوی به مراسم بخشید.
وداع دختر با پدری که رفیق بود
در پایان مراسم، کتایون ایزدی، دختر زنده‌یاد ایزدی، با لحنی متاثر از حضور هنرمندان قدردانی کرد. او با اشاره به پیوند عمیق عاطفی با پدرش گفت: او از آن پدرهایی بود که برای فرزندانش فقط پدر نبود، بلکه یک دوست و همراه واقعی به شمار می‌رفت. با رفتن او، هم پدرم را از دست دادم و هم یاری بسیار خوب را و به همین دلیل این فقدان برایم سنگین است.
علیرضا ایزدی که از نخستین فارغ‌التحصیلان هنرستان موسیقی ملی بود، پس از سال‌ها فعالیت در ارکستر سمفونیک تهران و برنامه «گل‌ها»، در سن ۸۹ سالگی دار فانی را وداع گفتپیکر این هنرمند نجیب در قطعه هنرمندان بهشت زهرا س آرام گرفته است، اما صدای ویولنسل او برای همیشه در حافظه موسیقی ایران باقی خواهد ماند.
