یک لحظه لبخندی زد و مهرش به قلب من نشست دل کنده بودم غیر او ، ازهرچه بودوهرچه هست مست از شراب جان او ، خانه ی من میکده بود چشم خمارش ساقیِ ، هرشب این می زده بود غرق نگاهی مانده ام ، در قاب عکس روبرو یک روز می کشد مرا ، این خانه ی بدون او به هیچ طنینی جان من ، زنده نمی شود دگر این شب ماتم زده ام ، سحر نمی شود دگر چون قطره ای پر آرزو ، راهی شدم در دل رود عمق نگاهش وعده ی ، دریا به قلبم داده بود میرفت و پشتش قلب من ،صدپاره میشد هر قدم میرفت و میمردم ز غم ، میرفت و دم نمیزدم غرق نگاهی مانده ام ، در قاب عکس روبرو یک روز می کشد مرا ، این خانه ی بدون او به هیچ طنینی جان من ، زنده نمی شود دگر این شب ماتم زده ام ، سحر نمی شود دگر نمایش کامل متن ترانه
