فکر می کردیم زندگی اینه یه دنیای شاد ،بی کینه ولی بزرگ شدیم دیدیم اینه خون بهاش خیلی سنگینه هر جا رفتم آواز سر دادم از عشق خوندم ،من از دل گفتم ولی مردم شهر تیره ترکم کردم ،خیلی غمگینه حالا من موندم و این گیتارم تو تاریک ترین شبامم همش به فکر زخمامم می خندم از تو داغونم ولی ولش نمی کنم یک عمر که من اینطورم دنبال آرزو هام میدووم چون من اون کودک زاده رویا چشم دوخته به آسمونا می گفت اون ستاره میشه خونم پس واسش من یه جنگجو ام روزا انقدر تاریک شدن حتی چشام بازه بازن خورشید میگه من باختم حاکم شد ،شب مطلق ولی بازم با این حالم ستاره هام دارن می تابن در حالیکه شهرم تو اوج خوابن تنها میشیم این شب و من که فقط من می مونم و گیتارم تو تاریک ترین شبامم همش به فکر زخمامم می خندم از تو داغونم ولی ولش نمی کنم یک عمر که من اینطورم دنبال آرزو هام میدووم چون من اون کودک زاده رویا چشم دوخته به آسمونا می گفت اون ستاره میشه خونم پس واسش من یه جنگجو ام نمایش کامل متن ترانه
