مژده بده مژده بده یار پسندید مرا… حسین دید مرا مژده بده مژده بده! دست توسل که به آیینه زدم نوحه کنان سینه زدم یار پسندید مرا حسین دید مرا مژده بده مژده بده… سایه دیوار حرم جای خود! سایه دیوار حسینیه اش برد به خورشید مرا یار پسندید مرا حسین دید مرا پای علامت دل من پرکشید! تا حرم امن علمدار رفت… شاه پر روی علم خم شد و بوسید مرا یار پسندید مرا حسین دید مرا کوچه معشوق من آنجاست که سر در هر خانه ای پرچم مشکی ست که دل میبرد با من از این کوچه بیا و بگو… مثل دلارام من کیست که دل میبرد! خانه معشوق من آنجاست که پیرزنی با دو سه تا پارچه تکیه علم کرده است خلوت ماتم کده ای خانگی ست خانه امید مرا یار پسندید مرا حسین دید مرا! مژده بده مژده بده… رخت سپیدم همین رخت سیاهی ست که تن کرده ام… شال عزائیست که سنجاق کفن کرده ام با همه آلودگی خاطرم آسوده است مهر شفاعت همین جای کبودیست که بر سینه من بوده است واسطه ما و خدا کیست به جز مادرش… من که شفاعت شدم فاطمه بخشید مرا! یار پسندید مرا حسین دید مرا…
