متن آهنگ محمدرضا شجریان یاد ایام یاد ایامی که در گلشن فغانی داشتم در میان لاله و گل، آشیانی داشتم گرد آن شمع طرب می‌سوختم پروانه‌وار پای آن سرو روان اشکِ روانی داشتم آتشم بر جان ولی از شکوِه، لب خاموش بود عشق را از اشک حسرت، ترجمانی داشتم چون سرشک از شوق بودم، خاک‌بوس درگهی چون غبار از شُکر، سر بر آستانی داشتم در خزان با سرو و نسرینم، بهاری تازه بود در زمین با ماه و پروین، آسمانی داشتم درد بی‌عشقی ز جانم برده طاقت ورنه من داشتم آرام تا آرامِ جانی داشتم بلبل طبعم رهی باشد، ز تنهایی خموش نغمه‌ها بودی مرا تا هم‌زبانی داشتم مشخصات موزیک یاد ایام خواننده: محمدرضا شجریان عنوان اثر: یاد ایام سبک: سنتی ترانه سرا: رهی معیری آهنگساز: نامشخص تنظیم کننده: نامشخص تاریخ پخش: ۱۹ مهر ماه ۱۴۰۵ منتشر شده در سایت آپ تیون
