امروز یکی از صداهایی خاموش شد که برای بسیاری از ما فقط صدای یک خواننده نبود، بلکه صدای یک نسل، یک دوره و بخشی از خاطرات سینمای ایران بود. استاد ایرج خواجه امیری درگذشت، اما صدایی که روی تصاویر ماندگار سینمای قدیم ایران نشست، همچنان زنده مانده است. «گنج قارون»، «کوچه مردها» و بسیاری از فیلم ها و ترانه هایی که با صدای او در ذهن مردم ماندگار شدند، حالا بیش از همیشه رنگ خاطره گرفته اند. برای خیلی ها، تصور فردین بدون صدای ایرج ممکن نبود؛ صدایی پرقدرت و منحصربه فرد که وقتی از دل آن فیلم های سیاه و سفید شنیده می شد، انگار خود بخشی از روایت بود. آدم ها می روند، فیلم ها قدیمی می شوند و نسل ها عوض می شوند، اما بعضی صداها انگار قرار نیست پیر شوند. سال ها بعد هم وقتی دوباره «گنج قارون» را ببینیم یا ترانه «دوستی» از فیلم «کوچه مردها» را بشنویم، ایرج همان جا حضور دارد؛ درست در میان خاطراتمان. خداحافظ پهلوان آواز ایران. صدایت برای همیشه در حافظه این سرزمین خواهد ماند.
