متن آهنگ حافظ مرا به رندی و عشق، آن فضول عیب کُنَد مرا به رندی و عشق، آن فضول عیب کُنَد که اعتراض بر اسرارِ علمِ غیب کُنَد کمالِ سِرِّ محبت ببین، نه نقصِ گناه که هر که بی‌هنر اُفتَد، نظر به عیب کند ز عطرِ حورِ بهشت آن نَفَس برآید بوی که خاکِ میکدهٔ ما عَبیر جِیب کند چنان زَنَد رَهِ اسلام غمزهٔ ساقی که اجتناب ز صهبا، مگر صُهیب کند کلیدِ گنجِ سعادت قبولِ اهلِ دل است مباد آن که در این نکته شَکُّ و رِیب کند شبانِ وادیِ اِیمن گَهی رسد به مراد که چند سال به جان، خدمتِ شُعیب کند ز دیده خون بِچکانَد فِسانهٔ حافظ چو یادِ وقتِ زمانِ شَباب و شِیب کند مشخصات موزیک مرا به رندی و عشق، آن فضول عیب کُنَد خواننده: حافظ عنوان اثر: مرا به رندی و عشق، آن فضول عیب کُنَد سبک: پاپ احساسی ترانه سرا: نامشخص آهنگساز: نامشخص تنظیم کننده: نامشخص تاریخ پخش: ۱۸ شهریور ماه ۱۴۰۵ منتشر شده در سایت آپ تیون
