گر تمام عمر گشتم واژه ای دیگر نبود مهربان بسیار دیدم هیچکس مادر نبود حرمت هر کس جدا حرمت مادر جداست مادر من خالق روی زمین بعد از خداست مادرم مادرم زندگی بعد تو مادر فقط ار ناچاریست غم پنهان شده در چهره ی من اجباریست تو که بودی از همان روز که رفتی مادر همه شب سهم دلم ناله و آه و زاریست لذت دیدن خوابت همه شب تا به سحر حیف از آن خواب که نابودگرش بیداریست رفتی و خاطرم از یاد تو لبریز غم است هر چه از حسن تو گوییم فقط تکراریست سایه ات بر سرمان بود ولیکن افسوس در غروبی خفگان بی تو سکوتی جاریست باورم نیست مادر رفتی و خاموش شدی ترک ما کردی و با خاک هم آغوش شدی خانه رو نوری اگر بود ز رخسار تو بود ای چراغ دل ما از تو خاموش شدی سرم را بر سنگ قبرت میگذارم و از داغ تو سر بر نمی آرم دلم جا مانده در زیر همین خاک که بی تو بغض پنهان می فشارم
