من از اقلیم بالایم سر عالم نمی دارم نه از آبم نه از خاکم سر عالم نمی دارم اگر بالاست پراختر، وگر دریاست پرگوهر وگر صحراست پرعبهر، سر آن هم نمی دارم مرا گویی ظریفی کن، دمی با ما حریفی کن مرا گفته ست لاتسکن، تو را همدم نمی دارم مرا چون دایه فضلش به شیر لطف پرورده ست چو من مخمور آن شیرم، سر زمزم نمی دارم در آن شربت که جان سازد، دل مشتاق جان بازد خرد خواهد که دریازد، منش محرم نمی دارم ز شادی ها چو بیزارم، سر غم از کجا دارم به غیر یار دلدارم، خوش و خرم نمی دارم پی آن خمر چون عندم، شکم بر روزه می بندم که من آن سرو آزادم، که برگ غم نمی دارم درافتادم در آب جو، شدم شسته ز رنگ و بو من ایشان را سلیمانم، ولی خاتم نمی دارم منم عیسی خوش خنده، که شد عالم به من زنده من از اقلیم بالایم سر عالم نمی دارم نه از آبم نه از خاکم سر عالم نمی دارم مشخصات موزیک من از اقلیم بالایم هوش مصنوعی عنوان اثر: من از اقلیم بالایم عرفانی مولانا
