بیت ۱: آمد ندا از آسمان، جان را که: بازآ الصَّلا! گفت اَلسَّلام ای داوری! کَانْدَر وِداعَت آمدم معنی: ندایی ملکوتی از آسمان به روح انسان رسید که: «برگرد! وقتِ آمدن و شتاب است!» روح پاسخ داد: «سلام بر تو ای داور و پروردگارِ من! آماده ام تا خود را به سپردنی های تو (امانت های الهی) بسپارم و بازگردم.» — بیت ۲: ای عشقِ خوش سیمایِ ما! ای شهره در سودایِ ما! ای درکَشیده پایِ ما! کَانْدَر شُعاعَت آمدم معنی: ای عشقِ زیبای ما! ای که در تمام معامله ها و اشتیاق های روح ما بلندآوازی! ای که ما را شیدای خود کردی؛ اکنون در نور و پرتوِ حضورت وارد شده ام. — بیت ۳: ای فارغ از نیک و بدم! از تو به هر سو می دوم چون نطقِ تو آورد دم، من در شُجاعت آمدم معنی: ای خدایی که از نفع و زیان و نیک وبدِ ما بی نیازی! من به هر طرف به شوق تو می دوم. وقتی کلام و سخنِ تو (دعوت تو) بر جانم دمیده شد، شجاعت و جرأتِ رهایی از دنیا را پیدا کردم. — بیت ۴: ای اصلِ ما! ای اصلِ ما! بربسته بودی وصلِ ما اینک بگشتم متّصل، چون در شفاعت آمدم معنی: ای سرچشمه و اصلِ وجود ما! مدتی راهِ وصلِ ما بسته شده بود (در دنیای خاکی محبوس بودیم)، اما اکنون که تحتِ لطف و شفاعتِ تو قرار گرفته ام، دوباره به اصلِ خود متصل شدم. — بیت ۵: زین بندِ دنیا کم جَهَم؟ چون شاهِ عالم باکرم گوید که «بسته کیستی؟ کاینجا به طاعت آمدم» معنی: چرا باید از پاره کردنِ زنجیر دنیا بترسم یا کم تلاش باشم؟ وقتی پادشاهِ کریمِ عالم می گوید: «تو اسیر و بسته ی چه کسی هستی؟ بیا که من خود به یاری و پذیرشِ تو آمده ام.» — بیت ۶: با این همه بند و بلایا، چون نرفتیم از ملا؟ چون جادویِ آن کابلی، بندِ گران بَرپایِ ماست معنی: با این همه رنج و گرفتاری، چرا تا به حال از این دنیا و جمعِ خاکیان بیرون نرفتیم؟ زیرا فریب و جادویِ دنیا (مثل جادوگرانِ کابل) زنجیری سنگین بر پای جانِ ما بسته است. — بیت ۷: گنده پیرِ کابلی، سِحرِ گران دارد جَلی تا ما بماندیم مبتلا، در ساحری و در طِلسَم معنی: پیرزنِ زشت رویِ دنیا (استعاره از تعلقات دنیوی) جادویی آشکار و بسیار قوی دارد؛ به همین دلیل ما در طلسم و سحرِ او اسیر و مبتلا باقی مانده ایم. — بیت ۸: چون قافله از ما بگذشت، بانگِ رحیل آمد به دشت ما بر امیدِ یک جَهَش، اندر شجاعت آمدم معنی: کاروانِ رفتگان رفت و صدای جرس و کوچ (مرگ) در دشتِ عالم پیچید؛ من نیز به امیدِ یک جهش و پروازِ بزرگ، شجاعانه قدم در راهِ رفتن گذاشتم. — بیت ۹: چون من گدایِ آن شَهم، شاهِ سلاطینِ کرم کی من گداییِ جهان، پیشِ هر نادان کنم؟ معنی: وقتی من گدای درگاهِ آن پادشاهِ تمامِ سلاطینِ بخشنده ام، چرا و چگونه دستِ گدایی و نیاز پیشِ دنیا و نادانانِ عالم دراز کنم؟ مشخصات موزیک آمد ندا از آسمان هوش مصنوعی عنوان اثر: آمد ندا از آسمان عرفانی مولانا
