متن آهنگ تو مثل یک کوه تکیه گاه منی دوباره میرم با خودم تو خیال دوباره ضریحو بغل می کنم می شینم دوزانو جلو پای تو و هرچی می بینم غزل می کنم همه گیر و دارای احوالمو توی چایی روضت حل می کنم چی آخه قشنگ تر از این حادثه که دارم شما رو بغل می کنم منی که از عشق تو دم میزنم بخوای تو با دنیا بهم میزنم همه خلوتم پر شد از نوحه هاتون باهات زندگیمو رقم میزنم پناهی به غیرت ندارم سراغ به دادم رسیدی زمان فراق داره حس وابستگیم به نگاهت منو می کشونه دیگه به عراق یا اباعبدالله یا اباعبدالله چقدر مادرم آرزو داشته که من اینجوری باهات صمیمی بشم داره سن و سالم باهات میگذره فدای این عشق قدیمی بشم شکستم من هر وقتی تو زندگیم رسوندی خودت رو به هر نحوی بود محاله برا تو نمیرم حسین چه جاهایی بودی که هیچکی نبود تو مثل یه کوه تکیه گاه منی چی دیگه می خوام وقتی شاه منی تو کی آخه قید کسیُ زدی تو تا زیر قبرم پناه منی تو گردن گرفتی منه خسته رو تو وا کردی این قفلای بسته رو تو حاجت روام کردی و گفتی جز من زمین می خوری پیش هیچکس نرو یا اباعبدالله یا اباعبدالله میگن پهلوونِ بنی هاشم میگن خیلی دوسش داره فاطمه من از بچگی نونشو خوردمو به شیش دُنگ قلبم قمر حاکمه صد و سی و سه حکه روی تنم دیوونه میشم از تو دم میزنم بزار بشنوه کل دنیا اصاً سگ رو سیاه ابالفضل منم چقدر دلبری می کنه این چشات میگن قرصِ ماهه شبیه به شاه فقط از مرامت دارن میشنون اسیر تو میشون علامت کشا به ام البنین فرق داری با همه وجودت شبیه نفس لازمه داره حس وابستگیم به ابالفضل منو می کشونه دیگه علقمه جان ابوفاضل جان
