اونی که عاشقه تویی… اونی که دیوونَس منم اونی که با وجودِ تو عاشق این خونَس منم! اونی که میگیره دلش وقتی باهاش قهر میکنی ولی باز تا صُب پایِ حرف تو میمونه منم! منم منم همونی که نگاتو با دنیا عوض نمیکنه… تویی تویی اونی که ریه هامو پر از نفس میکنه منم منم همونی که براتو با دنیا میجنگه ببین… نبودنت تموم زندگیمو برام قفس میکنه نفسِ منی نمیشه بگیرنت ازم… خیالت تخت کنارتم همیشه نترس! بین این همه آدم تو شدی… همونی که باید بهش میگفتم «نفس» آسمون حتی اگه ابری بشه همه جا من یکیو کنار خودم دارم مثه ماه… یجوری باتو خوبه همه چی! که فقط پیدا میشه مِثِش توی قصه ها… منم منم همونی که نگاتو با دنیا عوض نمیکنه تویی تویی اونی که ریه هامو پر از نفس میکنه منم منم همونی که براتو با دنیا میجنگه ببین! نبودنت تموم زندگیمو برام قفس میکنه… برام قفس میکنه…!
