باز هم نوبت رقص قلمه! بنویسم از تو و نقش بدنت… فقط یه مسئله پیمان مسته از لبت واسه همین هم تو دست هات حبس ابده جاذبه رو نمیخوایم تا واسه همیم! دورشیم از بدی های زمین و به یاد وسوسه های قدیم بریم اونور سرزمین های عجیب! بریم توش بسازیم کلبمون رو از همه قایم کنیم غصمون رو بقیه هم دیگه دور بندازیم نشون بدیم عرضمون رو… پاره پوره کنیم پاسپورتمون رو! بریم یه جا بزرگ کنیم شاهدختمون رو شعری که دوست داره رو تا صبح بخون و! پیش منم بعد صد تا سال خل بمون تو ما غرقیم تو افسانه ها! دوریم از سایه ها رقصی تو دست های باد! ما غرقیم تو افسانه ها دوریم از سایه ها رقصی تو دست های باد… حتی وقتی توت یه تامپونه باز باهات هست برام افسانه… وحشی تریم هر بار هی ولی در نمیره این افساره نه! کوچولوی معتادم با تو میشه خل آدم مواظبتم بهت قول دادم حتی وقتی گرفته این ششه… نفسم بهت، نزدیکتر از حس شیشمه دنیا روزها رو نصفه میشمره بس که تند میره باهات غرقم کردی شدی نجات! حتی وقتی میزدم عق رو سن…. میگفتی عشقمون جاودانست ققنوسه در میاد یه روز از خاکستر بچمون دختر یا پسر ما غرقیم تو افسانه ها! دوریم از سایه ها رقصی تو دست های باد ما غرقیم تو افسانه ها دوریم از سایه ها! رقصی تو دست های باد… نمیشه تنهات گذاشت حتی یه روزها الآن که عادت کردم زیاد به بوس هات هنوز هم زل میزنم بهت خشکم میزنه! انگار خیرم به چشم مدوسا… به دوست هات بگو پس بکشن دورت رو خط هنوز تو جمع ها میدم پزت رو بد هنوز نورها کمه واسه میگرن و سرت… میارم دم تخت قرص هات رو شب هنوز دوست دارم برا من بیاری سنگ! دیدی بودش بالاتر از سیاهی رنگ وقتی هم رو داریم بگو چی داریم کم… با الکل که میده سیگاره طمع همه زندگیم وصفت رو دو تا بیت شعرهام! کنارت پر رنگ تونالیته تا آخر این قصه باهام کاشکی باشی… که نبودت واسه من پاشنه آشیله ما غرقیم تو افسانه ها… دوریم از سایه ها!
