مامانی بهم بگو! بابایی الان کجاست… مامانی بهم میگه بابایی پیش خداست مامانی یعنی چی خب؟ اون خدا الان کجاست ؟ خسته و حیرونم از سق سیام! متهم به ارتکاب خودزنی باز… منی که آزارم به مور و هیچ نمی رسه جز خودمو طفلکی این ریه هام… میدونم این غم هارو همه کشیدن… این تنم ترازوعه وزنه هاست که روم چپیدن! یه تعادل می خوام میون خوب و بدی حتی خوبیات تورو به چخ عظما میدن… بزنم مشتارو رو دیوار همه جوره زدنم با حرف و من استوار! من توی خلوت تو سکوت و تلخیام… کفو پر کردم پر اشک و ته سیگار… کف دستی که پر شده از سرترالین پر قرص های رنگارنگ و بی قراری پشت هم افسوس و پر از بد بیاری! اینا که گذشته ولی هیچوقت حق ما نیست می خوام رو راست بهت بگم و یه مثال… بزنم از رد میخی که میمونه رو دیوار… یه قاب عکس شیک میشه عین یه نقاب اون نباشه میخه و جای میخش یه افتضاس! الان گذشته گم شده تو تاریکی… مثالِ چهره خندونت از پیچارگی اینا حرفای سادست که فکر نمی خواد… نقاب روی عقده هاست یک لبخند ساختگیست!!
