وقتی دنیام پریشونه… وقتی حس میکنم غریبم! نمی‌ترسم از زمونه… دلمو بستم به رفیقم عزیزی، با مرامی! گرمای خون توی رگهامی واست جونمو میدم… تو رفیقی تکیه گامی رفیق تورو قد تموم این دنیا میخوامت… این دل کوچیک من به فدای مرامت! تا به ابد من کنارتمو تنهات نمیذارم… سیل که بیاد مثل کشتی نوحی و من تورو دارم غم نشسته به دل از بد روزگار ما که پشت همیم از خزون تا بهار! هرچی از خوبیات من بگم باز کمه… تا تو هستی منم بی نیاز از همه از زمین و زمان بی تو دل میبرم… ای رفیق روی اسمت قسم میخورم نه نبینم که با غصه هات سر کنی جون میدم من به پات تا تو لب تر کنی!
