دیدم صورت یارم… چشموش بسته ستارم! سنگه گرده غبارم کرده من رو خمارم! چه قده ناز تو داری… سرناساز توداری… هر چه داری مو ندارم! خلق حساس توداری… هر چه کردیم و نکردیم گله ی ما کردی! روی اکراه فقط حوصله ی ما کردی… خم به ابروی تو آمد به کمی نالیدن مونه عاشق رو تو بیچاره و رسوا کردی عاشقم درد به درم سربه سرم میزاری… مونو بیچاره تو کردی خو مگه بیماری! فهمیدم از اون نگاه و خنده ی ارومت که دلت با مونِ و تو هم به مو حس داری قلبم براش میریزه واسم چه قد عزیزه… میخنده ریزه ریزه! با مو همش ستیزه… قهر و آشتی ناز داره… زبون دراز داره مارو کشتی اخه دلبر کار تو قصاص داره!
