تو که خور نیری و حال و روژ مه عزیز گیانم! چنی بکیشم آه سرد بدون تو لاله زوانم! مه که بیمار تو که بیزار و منه بیچاره… مه گریزان و خیالو و خم ایواره ای خدا چه بکم مه و کی ریو بارم… ایره درمان نیه و خدا خیون بارم! چنی هاوار بکم سر ای اقباله آخره تنیا مینم و ناو ای ماله… ای خدا بیوشه پیم مه نوردیده و یاد… منه لیلاج خرابات زندگیم دامسه باد!








