دلمو تو بردی که… سینه ای بدون قلب خالی و بی طپش! چرا چی شد که دیدمش انگار پاهام شکسته بود جونی برام نمونده بود… راهی واسه فرار نبود از چشماش! هیچی واسش مهم نبود… کینه ای مث یه سنگ با قلب یخ زده! کی تورو چشت زده این خوابه یا بیداریه قصه ی ما تکراریه! راهش فقط رهاییه میگی نه ؟ می می رم! باور کن تو تنهایی هیچکی همراهت نیست پس برو راهتو! که این مسیر هموار نیست… پاهات یخ زده سرده هدف هاشو عوض کرده این فقط یه فرصت پس برو از دستش نده جای زخم رو تنت! یا وقتای ترسیدنت… شک نکن کم نیار بگو که ادامه میدمت! دلمو تو بردی که سینه ای بدون قلب خالی و بی طپش! چرا چی شد کی دیدمش یه خط نور! باریک سفید یهو یه جا… چشمام ندید تاریک سیاه روشن سفید! نور از دور! می بینم باور کن تو تنهایی هیچکی همراهت نیست! پس برو راهتو که این مسیر هموار نیست هموار نیست همرات نیست… باور کن تو تنهایی که دنیا عجیبه که دنیا غریبه! عدل نیست حق نیست اما باید ادامه بدی از هر راه که بلدی هر جوری که بلدی تو هر سن تو هر سال تو هر سطح که بلدی هر جوری که بلدی! هر جوری که بلدی… تو هر سن تو هر سال تو هر سطح که بلدی تو هر نقش که بلدی؟ تو اصلی؟ بدلی؟ بدلی؟ تو قهرمان من هستی… تو خودت قهرمان خودت هستی!
