دانیال خواجویی پناه - Danial Khajouei

پناه آورده نخلِ دل،به تابستونِ گیسوهات! مگه رنگین کمون داری تویِ بارونیِ موهات… تماشات میکنم از دور،شایدبغضِ دلم واشه! یا بینِ اینهمه عاشق،تو قلبت،اسمِ من باشه… دارم می رم تو جنگی که،خودم تنها اسیرت شم تو اقیانوسِ من باشی،منم،گاهی کویرت شم چقد مونده بفهمی که مسیرِ عشق کوتاهه؟! گمونم تو نمی بینی،دیگه این آخرِ راهه… منم انگار یه وقتایی،تبِ دیوونگیم کم بود ولی چشمِ تو حوّا و دلم بی وقفه آدم بود… تماشات میکنم از دور،شایدبغضِ دلم واشه… یا بینِ اینهمه عاشق،تو قلبت،اسمِ من باشه!