چه بی صدا جون میدمو به روزگار خندیدمو! تنهاییمو فهمیدمو اشکم روونه… من موندمو بی کس دلم ای دل دل ناغافلم! موندم که برم یا که نرم دلم چه خونه… من اونیم که با خودش عمریه قهره… از عاشقی انگشت نمای کل شهره… من اونیم که با خودش عمریه قهره! چه بی صدا جون میدمو به روزگار خندیدمو! تنهاییمو فهمیدمو اشکم روونه… من موندمو بی کس دلم ای دل دل ناغافلم! موندم که برم یا که نرم دلم چه خونه… من اونیم که با خودش عمریه قهره… از عاشقی انگشت نمای کل شهره… من اونیم که با خودش عمریه قهره!








