بشین آخرین حرفاتو بزن… نه دنیا باتو ساخته نه با من… سخته ادامه دادنش! محاله مغزامون بکشن… ببین که چی خواستیمو چی ساخته از ما زندگی! عمری جنگیدیم چی شد آوارگی… رویاهامون گم شدن یکی یکی! دنیا واسه ما چه بی رحم شد… هر چی‌که گذشت خوشیش کم شد آینده ی ما چه مبهم شد! دلگیرم از عشق… سخته واسه هر دومون گاهی… این جدایی اما نیست راهی! که نذاره سر به رسوایی دلگیرم از عشق… میگی باید ادامه داد تا اینجاشم همین بوده! یه روزایی رو سر کردم که دنیا مات و مبهوته چه بغضایی که تو سینه خفه شد پای آینده… نفسای منو بشمار که آینده م به مو بنده!
