جرمم عشق ، نامم عشق شاکی محکمه ام معشوق است قاضی محکمه کیست ؟ از کدامین دشمنان است، نفرینم؟ در پی مهر و محبت تا به این حبس ابد اولین بار است از رفیق بد نیست خبر! دشمنم خویشتنم که گدایی کردم ای طالع من ! دشمنم حرص و طمع، دوستم عشق و طمع در چنین احوالی من پشیمانم، ای طالع من ! عاقبت خسته شدم از دزدی ای شاکی ! عاقبت تسلیمم، حکم من مقبول است البته با یک شرط، که در آغاز سفر، شاکیم آب پشت پا را نریزد از پشت سر ! مگر این دل چقدر است ؟ مگر معشوقش کیست ؟ غم دنیا دارد این دل غم یاد سیلی معشوقش بهترین خوشحالی است ! نه شنیدن عادتم مهرت ربودن، جرمم است ولی آخر آدمم ، احساس دارد آدمی
