عکسای دوتایی رو تختم ولوعه! رو این سرطان فکرم از غم توئه… واست گردنبندی از اشک ساختم…. تا بدونی همه اشکام گردن توئه! این شبای لعنتی که نمیگذره… منو چند فروختی که اون نازتو بخره گفتی فقط مرگ مار و میتونه جدا کنه حتما مرگ پسره و یه ماشین دو دره… دوباره یه هوای دو نفره! این بارون داره منو آتیش میزنه… چند ماهیه که جلو آینه نمیرم… نمیخوام اونی که شبیه م نیست ببینم همونی که یه روزی دنیای تو بودش! دیدی سفید شدش اون موهای بورش هفت هشت نه… خودت بگو چند نیکوتینت تو خونش… میمیرما اگه بخواد اذیتت کنه! بهش بگو تو دست اون امانتی میدونم توی دلت اول اسم منو میگی… بعد میزنی به سلامتیش!
