دیگه اعتمادی نمونده برامن… وقتی که جلو روم، آدما سرابن! وقتی با یه نگا میشه پی ببری ظاهرأ قشنگُ ذاتا چه خرابن… زیادی بهشون رو بدی اگه تو! همو تو رگیا میزنن رگتو… نزا شوکه بشی اگه یه روزی هم… حتی با گرگا ، ببینی سگتو شک دارم به همه ، حتی به چشام! وقتی بوی پول بره تو مشام عشقت هم میتونه شبُ جای شمع… سم بیاره برات سر میز شام! من دیدم روزایِ از این بدترم وقتی حس میکردم توی خطرم… پشت من نبوده کسی بجز این کلتِ تو غلافِ پشتِ کمرم همیشه همینه ، یه کنه کمینه ، میکنه هزینه ، فک کنی امینه… بعدشم میشینه ، زمینه میچینه ، غمتو ببینه ، همیشه همینه! خلاصه حواست ، نباشه لباست ، اَ تنِ تو واسه ، خودشون میکنن! اونا که حاضرن، واسه تو ظاهرن ، حتی فضابرن، خودتو میزنن… همینه همیشه ، باورت نمیشه ، اونی که هَ پیشت ، همو رفیق شیشِ میشه هنرپیشه ، زبونشم نیشه، میزنه اَ ریشه ، همینه همیشه بزا واضح بگم ، بحث تا بازه بگم ، چون نیازه بگم ، همه دشمنتن! یه مشت آدم هیز ، با دندونای تیز ، رو قدمای ریز ، پیِ کشتنتن شاید حس میکنید پارانوئیدم یا واسه همینه دُم تو چیدم… ولی من اگه بد بینم! واسه اینه که بد دیدم من اگه صحبتام منفی بودن! چون هرکیُ دیدم افعی بودن… کسی منو واسه خودم نخواست همه دنبال یه نفعی بودن… بحث ریال بشه گوشتو میبرن تا مغز استخون گوشتتو میخورن… مفتتو میبرن ، بالا میرنُ! جای پاشونو رو دوش تو میسپرن… اصلی هاتونم که فیک میزنن همونا که باهات پیک میزنن… ماری و علف و دودی نیستن ن THC ولی تو کیک میزنن!
