اون دوتا خط موازی که بهم دیکه نمی‌رسند منو توییم منو توییم منو توییم اون دو تا پرنده که از قفس دیگه پر نمی‌کشند منو توییم منو توییم منو توییم! دو تا آدم درست چه جای اشتباهی آشنا شدیم… من میرم تا نبینم روزیو که باهمدیگه مثل غریبه ها شدیم! تیکه های قلبمو دارم پیش تو جا می‌زارم عشقم… شاید به آخرش هنوز مثل قدیم امید دارم عشقم می‌نویسم پای قسمت ولی می‌دونم این حرفا غصه اس… اگه همه چی یک روز عوض شد برات تو قلبم یه جای سفت هست! قلبم رفیق نیمه راه نیست منم روزام خب میشه تاریک درد تو از هر زاویه درده اسمشو هر چی که بزاری… تیکه های قلبمو دارم پیش تو جا می‌زارم عشقم شاید به آخرش هنوز مثل قدیم امید دارم عشقم!
