ساقی، پر که پیالگم لبریزی، که شراوگم توام و لا و لا بچم و در مال یارگم، و در مال یارگم. شر شره شراوگم، شر شره شراوگم تا نایده خوار نیونمد، ویره نیچم نازارگم. مه ناخوشیله کیوچدان نیونم و دور مالدان هرکس وگردمو بکی، خیون خمه ناو طایفدان. پیک چمه بان هی قرقره، جور شو سرم سره‌ای حال بد مسه منه و حال خوشد خوشتره. بدتر داغانم نکه خود زانی که پریشانم ایمه که مشکلی نیرم، بیوش چده دردت و گیانم. چه کردی وی دله؟ بدون تو وله تمام دنیاگم آرام، ای دله. اگر الان هسم، دلیلی هر خودی قلب تپندگم، یار تو رگیگم. اگر چاوِیل تو و نوای چوم، بچو وگرد خودم، بسم عهد نامردیگم. دیوته نکه نکه، وگرد مه نکه، وخدا مه توام خیر و صلاحد. هنوزیش خاطرات‌ها ناو ای سره تو، بیوش چجوری مه بیمه او ریگه؟
